ගමේ මැදි වයසෙ දෙතුන් දෙනෙක් එකතු වෙලා තමා මේක කරන්නෙ. මුළින්ම රහසෙන් සාකච්චාවක් තියලා මහකැළෑ යන්න තීරණය කර ගන්නවා. මේක දවස් හතක, අටක ගමනක්. මේ ගමන යන්නෙ මස්, මී පැණි වගේ දේවල් එකතු කරගෙන එන්න. ඒ නිසා ගමන යන්න කලින් වන්නි යකාට බාර හාර වෙලා රෑ පාන්දරින්ම කාටත් හොරෙන් තමයි යන්න පිටත් වෙන්නෙ.
දඩයම් බල්ලොයි, බෙහෙත් කොටන තුවක්කුයි (කැප් තුවක්කු කියන්නෙත් මේවටම තමා) තමයි දඩයමට ගෙනියන්නෙ, ඒ ඇරුනම ඉතිං කෑම ජාති ටිකකුයි, හැළි වලං කීපෙකුයි ගෙනියනවා. අනෙක් දේ තමා කැලේට ගියාට පස්සෙ කතා කරන්නෙ කැළෑ භාශාවකින්. හරියට කමත් භාශාව වගෙ.
මහ කළෑ ගිය අය ආයෙ ගමට එනකල් ඒ අයගෙ භාර්යාවො පේවිලයි ඉන්නෙ. ගෙවල් වල පොල් බිඳින එක, තෙල් දාපු කෑම හදන එක, ඇඳපු ඇඳුම් හෝදන එක එහෙම කරන්නෙම නෑ. එහෙම කරන්නෙ තමන්ගෙ කෙනාට කැළේදි වලස්සු න් ගෙන් හානියක් වෙයි කියන බයට.
ගියපු අය ඉතිං ටික දවසකින් ගමට එනවා මී පැනියි, දඩ මසුයි අරං. ඔච්චර තමා ඉතිං ඒකත්.
විනෝද වෙන්නට අපි දඩයමේ ගිහිල්ලා
ReplyDeleteතාමත් මතකයි සිදුවෙච්ච දේ එදා
දුර බින්තැන්නේ වැදි ගමකටත් ඇවිල්ලා
මහකැලයේ වැද්දන් දැකගත්තා
වැද්දන් ඇවිදින් අප සැම පිළිගත්තා ප්රීතියෙන්
ඕයේ ඔජායේ ඕයේ ඔජායේ
දුන්නයි ඊතලයයි කෙටේරිය ගෙනල්ලා
ආයුධ වලින් කරන ශිල්ප පෙන්නුවා
මී පැණි පොවලා මුව ගෝන මස් හදාලා
කෑමක් දීලා සංගීතයක් දමාලා
වැදි ගී කියමින් වැදි නැටුමක් නැටුවා ප්රීතියෙන්
නායක වැද්දගෙ දුව ගෝමරි හැඩකාරී
නගරේ නෑ කෙල්ලෙක් දැක්කෙ ඒ වගේ
බැඳුනත් හිත මාගේ කරගන්නට ඈ භාරී
මට බය හිතුනා ඈ හරි කටකාරී
ආසා හිතුනා ඈ කිවු ගී මිහිරී
නෑ කිසි භේදේ සමගිය හා සහයෝගේ
වැද්දන් අතරේ මේ ගුණදම් ඇත්තේ
නගරේ අප අතරේ ඇයි සමගිය නැත්තේ
ඒ ගැන හිතමින් අපි එන්නට ආවේ
තාමත් රැව්දේ ඒ වැදි ගී නාදේ ඕජායේ........
ඉතිං ඕක එකක දැම්මම මදිද අනේ
Deleteහ්ම් නොදන්න ඒව තියෙනව කියල තේරෙන්නෙ දැන් තමයි...
ReplyDelete