~ඒක තමා ලස්සනම~

වැහි වැටී පෙඟුන පාරක

රැහැයියන් අඬන කළුවරක

නුඹේ සුරතේ වෙළී

උණුහුමට වී ගුළී

ඇවිද යන්නට ආසයි.....

අහංකාර මුවගින්

තෙත අඳුර අතරින්

පායනා සිනා රැල්

උරිස්සට උඩගින්

එබී බලමින් යන්න ආසයි

සඹඳ නුඹ

සඹඳ නුඹ සොයන
දහස් සිතුවිලි අතර
හසරැල්ල එයම වෙත් නම්
සදාකල් ලඟ රැඳෙන
කුමට තව සොයන්නේ
එයින් සැනහෙනු නොහී...... 

ප්‍රොමිතියස්....

අනේ ප්‍රොමිතියස්
හිඳින තැනක හිඳ
දැංවත් දුක් වෙනවද
කළ වැරදි වැඩේ ගැන
සියුස් ජාතක කල
ඒ අවජාතක පුතා නුඹ
පෙනෙනවද රඟ දැං
නුඹලාගෙ අවියෙන්
නුඹලාම
ඔච්චම් විඳින අපූරුව.......